Kendisini kaçıran Wolfgang Priklopil'den haftada 200 kez dayak yediğini, Priklopil'in saçını traş etmek ve ona kelepçeli olarak uyumak zorunda kaldığını anlatan şimdi 22 yaşındaki Natascha, esaret altında geçen günlerini "3 bin 96 Gün" adlı otobiyografi kitabında anlattı.

Natascha kitabında, "Beni belimden yakalayıp minibüsünün açık kapısından içeriye attı. Çığlık attım mı? Sanmıyorum. İçimdeki her şey tek bir çığlıktı. Yukarıya doğru yükseldi ve boğazıma oturdu. Kareografisi yapılmış bir sahne gibiydi, sanki birlikte prova yapıyordum. Bir terör kareografisi" diye yazıyor.

Natascha Priklopil'in Viyana yakınlarındaki evinin içinde kapatıldığı hücrenin kapısını ilk gördüğünde duyduğu korkuyu şöyle anlatıyor: "Onu takip etmemi söyledi. Kapı betondan yapılmış bir canavardı. Kapıyı ilk gördüğüm andaki hislerimi kelimelerle ifade etmem zor. Sanki betonun içine gömülmüş gibiydim. Hava geçirmez bir şekilde mühürlenmiş gibi."

Natascha'nın anlattıklararına göre Priklopil ona, "Artık Natascha değilsin. Bana aitsin. Hep bir köle istedim" dedi. " Hücresine bağlı bir telefon hattından sürekli "İtaat et! İtaat et! İtaat et!" diye tekrarlıyordu.

Natascha'ya ailesinin fidye ödemeyi kabul etmediklerini ve ondan kurtuldukları için mutlu olduklarını söyledi.

Eski bir mühendis olan Priklopil, önce Natascha'nın cinsel amaçları için fazla küçük olduğunu söyledi. Ama Natascha ergen olduğunda yavaş yavaş cinsel tacizlerine başladı. Daha sonra tecavüz etti.

Natascha, 44 yaşındaki Priklopil, arabasını temizlediği sırada kaçmayı başardı. Aynı gün Priklopil kendini bir trenin altına atarak intihar etti.

Natascha kurtulduktan sonra esir tutuludğu evi ve Priklopil'in arabasını satın aldı. Priklopil'in arkadaşı Ernst Holzapfel geçen ay mahkemede Priklopil'in kendisine Natascha'ya tecavüz ettiğini itiraf ettiğini anlattı. Holzapfel suçlunun kaçmasına yardım etmekten suçsuz bulundu.