Cansen ERDOĞAN|Müsadenizle Bilmek İstiyorum!|Türkiye Haber Ajansı

İstanbul

- Küçükçekmece
- Büyükçekmece
- Zeytinburnu
- Beyoğlu
- Başakşehir
- Kağıthane
- Beylikdüzü
- Tuzla
- Sultangazi
- Beykoz
- Eyüp
- Esenler
İstanbul
3. Sayfa
Yurt
Güncel
Siyaset
Ekonomi
Dünya
Kültür Sanat
Eğitim
Bilişim
Bilim
Magazin
Turizm
Moda
Sağlık
Spor
Medya
İlginç
- twitter
- facebook

Yayınlarımız
- TNA TV
- Voleybolx

Site İçi Arama
İstanbul: 15°C

Anasayfa | Cansen ERDOĞAN

Müsadenizle Bilmek İstiyorum!

Cansen ERDOĞAN

cansen_erdogan@yahoo.com

Okunma: 45045

Eklenme Tarihi 04.04.2011 08:23:24

Yorum Yaz Yorumlar 4

Bayram sabahları…

Karşı caminin minaresinden yükselen ezan sesiyle uyanılıp başucunda bekleyen yeni kıyafetlerin, temiz elbiselerin giyilmek için sabırsızlıkla beklendiği o mistik, sevinçli, keyifli sabahlar…

Porselen kaselere özenle yerleştirilmiş ikramlıklar, çikolatalar…

Şeker yemenin limitsiz olduğu özel zamanlar, ziyarete gelmeye başlayan eş, dost ahbaplar…

Evler biraz dolup da kalabalıklaşınca çaktırmadan sıvışıp komşuların yolunu tutmalar;

Orada bekleyen mendil içinde harçlıklar, şekerler, çikolatalar...

Bir çoğumuz bu ritüeli gerçekleştirmişizdir neticede;

Çocukluğumuzun bayramları geçerken gözlerimizin önünde, huzur sarmalında gizli sıcacık bir gülüş yankılanır, yılların örselediği yüreklerimizde…

Ahmet, Dilruba ve Türkan;

Onlar da çocuk yürekleriyle tasasız bir heyecana uyanmışlardı o bayram sabahında.

Arifeden ütülenmiş giysileri başuçlarında, yeni boyanmış rugan ayakkabılarıyla rengarenk şekerleri hayal ediyorlardı masum umutlarıyla.

Annelerinin değil öpmeye, koklamaya kıyamadığı yanakları pembe pembe, komşularının bayramını kutlamak istemişlerdi, küçücük elleriyle…

Hayallerinde, biraz mendil toplayıp, şeker doldurmak vardı ceplerine.

Tek suçları buydu işte…

Süt kokan bedenleri, uğursuz bir caninin vahşet ininde, toprak oluverdi birdenbire.

Sapık bir cellat, kan kokan nefesiyle gölge ederken üzerlerine, yitip giden üç masum çocuk değildi sadece.

Gözleri artık ağlamaktan açılmayan anaları, musalla taşında canlı canlı yatan babalarıyla toplumun en değerli mihenk taşını, aileleri öldürmüştü bu kansız vicdansız.

Ve bir daha hiçbir şey aynı olmayacaktı, hem bu aileler için hem de bu vahşete şahit bizler için, namazlı ya da namazsız…

Şuursuz bu eli kanlı katil, beş on sene yatıp iyileşecek mi sanırsınız ve öyle sanıp da dışarı mı salacaksınız…

Sorarım sizlere; devlet politikasına aykırı diye Deniz’leri, Menderes’leri asan siz, hadi bebek katili Apoyu asmadınız, bunu da mı asmayacaksınız…

Bayramlar içimi acıtıyor artık benim; parlak kağıtlara sarılmış şekerler de öyle…

Çünkü ben bir anneyim…

‘Profesör’…

Akademik ünvanların en büyüğü belki de, ağırlığını hissettiren, bol keseden afilli de…

Lisans eğitimi almış her öğrenci gibi, profesörlerin derinliği bir başkadır gözümüzde.

Ders anlatışları, davranışları, hayata karşı duruşlarıyla hep örnek alınan, fikri sorulandır herkesçe.

Uzun yollardan geçmişler, sonsuz dersler görmüşler, ilmi başarının tavanına nice zorluklarla yerleşmişlerdir.

Günlerden bir gün acı bir haber düşer gazetelere;

Yine bir kadın tecavüze uğramıştır hunhar şekilde.

Bizler ‘vay hain, vicdansız’ diye veryansın ederken birbirimize, bir profesör çıkar ortaya, gazetelere sürmanşet;

‘Dekolte giyen kadına tecavüz edilir’ demeciyle…

İnsanlar, şaka mı değil mi diye düşünüp taşınırken verdiği demecin arkasında, ‘dekolte ağır tahriktir’ diyerek durur profesör.

Bunun dekoderli açılımı;

‘ Zavallı, mağdur tecavüzcünün hiç suçu yoktur, tüm suç dekolte giyen hain kadınındır aslında’.

Bu nasıl bir mantıktır, bunu söyleyen, yüzünü batıya dönmüş bir ülkenin profesörü nasıl olabilir, allahaşkına…

Kendine güvenen, bunu kendisinde beğenen kadınların tercihidir dekolte giyinmek.

Bir tercihtir kıyafet seçiminde; bir türban, bir çarşaf, gibi misalde.

Bırakın tecavüzü, tacizi bile hak etmez dekolte.

Bu ancak içi kopkoyu karanlık, içi dışı fesat, zaaflarına hakim olamayanlar için tahrik unsurudur, ve toplum için affedilemeyecek bir suçtur.

‘Eşitlik deyince içim ürperiyor artık benim, kadın hakları deyince de…

Çünkü ben bir kadınım…

Hukuk fakültesine ayak basar basmaz ilk öğretilen düstur;

‘ Herkes, aksi ispatlanıncaya kadar suçsuzdur. Suçluluğu iddia eden, bu iddiasını ispatla mükelleftir’.

Sağlam bir hukuk devletinin, vatandaşını koruyan, güçlü bir anayasal düzenin bireyi olmayı hissettiren derin ve köklü bir inancın paydası…

Oysa ki atalarının uğradığı zulmü bilmeden, çoluk çocuk yaşanılan dramı, ardında kalan binlerce mezarı görmezden gelen bir yazarın, yaşadığı ülke ve ülke insanlarını hiçe sayarak, dünya önünde alkışlanarak bir de Nobel ödülü ile taçlandırılarak sarfettiği cümleler, bu düsturun kalbine nişan alıyor.

Tamamen varsayımlara dayanan iddialarla dünya arenasında boy gösterirken, ‘Bütün bu iddia ettiklerin olurken, sen orada mıydın’ diye insan merak edip soruyor.

Eğer dedelerinin zamanında olanda, yoksa orada, niye haybeden ahkam kesiliyor…

Pamuk ülkemin pamuk insanlarının yaralarının deşilmesine, pıhtılaşan kabukların koparılarak çekilmesine öfkem kabarıyor artık benim, bunun kanunlarla da bertaraf edilememesine…

Çünkü ben bir hukukçuyum…

Zaman hızla ilerken, teknoloji gelişir, toplumsal ilerleyiş değişik ivmeler kazanırken, sosyal parametrelerde de değişiklikler gözlenir oldu. Daha önceleri suç işlenir, suçlu bulunur, suçu sabit bulunur, mahkum edilirdi. Şimdilerde ise önce suçlu ilan ediliyor, sonrasında mahkum ediliyor, gerek kalırsa suçu ispat ediliyor oldu.

Fikri suçlarda da sistem aynı işlerdi

Kitap yazılır, basılır, okuyucu okur, sonrasında toplatılırdı.

Bu sistem de şimdiki düzende tadil oldu; kitap yazılıyor, toplatılıyor, en son da okuyucuyu meraklandırıp okutuluyor.

İlk başlarda bir pazarlama taktiği gibi görünse de durum o kadar masum değil anlaşılan.

Peki basılmamış bir kitap, halka arz olmadığı sürece suç unsuru teşkil eder mi?…

Yazarın belki de son anda bunu yayınlamaktan vazgeçeceği, yırtıp atacağı ihtimali düşünülebilir mi…? Bir inceleme yaptırılmaksızın, tamamen keyfi şekilde, bilirkişisiz, ehlivukufsuz toplatılma kararı hukuka uygunluk arz eder mi?…

Bunları bilmek istiyorum artık ben; toplatılma hallerinin var olduğu iddia edilen genel-geçer hukuki dayanaklarını da…? Çünkü ben bir naçizane yazar adayıyım…

Gencecik kızı testereyle doğrayıp çöp kutusuna atanların, minicik çocuklara tecavüz edip toplumun değer yargılarını hunharca yıkanların, akademik ifade özgürlüğü, düşünce özgürlüğü kisvesi altında milletin onur ve itibarını zedeleyenlerin, hak yiyenlerin, içinde Allah korkusu olmayanların cezalandırılmasını diliyorum; gerekirse bir kalem hareketi, gerekirse bir ip marifetiyle…

Çünkü ben, olup bitenler karşısında insanlığından utanmaya başlayan bir insanım…

Cansen Erdoğan

4 » Yorum Yapılmıştır.

#4

Göksenin İLERİ 08.04.2011 22:20:31

Yazılarınızı okudum sevgili Avukatım:
Elinize, Bilginize, Yüreginize Sağlık...
Bir bayram sabahının dimağlarda bıraktığı lezzeti taşımayan varmı.
ama VAR.
işte O 3 çocuk...
Ancak bu yıkım; İnsanın insana sevgi ve saygısının kalmadıgı şu dünya... da Egitime ve Kültüre verilmeyen ehemmiyetlerin tezahürü değilmidir.
Sistem kendi yandaşlarını seçsin diye sınavlarda yapılan şikelerden, Televizyonların C gurubu diye nitelenen büyük güruha yaptıkları servislerin yarattıgı cihalet toplumunun günümüz yansıması değilmi...
İnsan olmanın Erdemi adam olmak değilmi...
Adam Oldukmu...
Malesef...
Sevgiler.
#3

nick-el-cadmium 04.04.2011 16:44:34

Haberlerde karsima ciktiginda derhal kanal degistirdigim, birkac saniye gormenin bile cok agir aci verdigi bir haberi cok guzel anlatmissiniz Cansen hanim. Insan olan herkesi kahreden bir aci... Profesor ve Orhan Pamuk konularinda size katilmiyorum, akademik olarak en aykiri fikir bile tartisilabilir. Sigmund Freud gunumuzde yasasaydi herhalde onu da daragacina gondermek isterdiniz, halbuki kendisi literaturde cok onemli bir yere sahip bilim insanidir. Idam cezasini istemek bence yanlis, o sapik cani tutukluyken zaten intihara tesebbus etmis, idam etmek onu odullendirmek olur, bence boyle kisileri cok uzun yasatmali, ama oyle kosullarda yasatmali ki tek dilekleri biran once olebilmek olsun.
#2

aslıhan 04.04.2011 12:49:56

İşte budur. Son dönemlerde yaşanan vahşetin, cahilliğin ve adaletsizliğin en güzel anlatımıdır. Tebrik ediyor ve nice yazılarınızın daha büyük kitlelere ulaşmasını diliyorum. Çünkü ben binlerce okuyucunuzdan biriyim….
#1

aslı erdoğan 04.04.2011 12:48:15

İşte budur. Son dönemlerde yaşanan vahşetin, cahilliğin ve adaletsizliğin en güzel anlatımıdır. Tebrik ediyor ve daha nice yazılarınızın büyük kitlelere ulaşmasını istiyorum Çünkü ben binlerce okuyucunuzdan biriyim….