Ersal ÖZKAN|Hayal Tacirleri (Gün Gelir)|Türkiye Haber Ajansı

İstanbul

- Küçükçekmece
- Arnavutköy
- Ataşehir
- Kartal
- Zeytinburnu
- Kağıthane
- Fatih
- Bahçelievler
- Beykoz
- Esenyurt
- Çekmeköy
- Pendik
İstanbul
3. Sayfa
Yurt
Güncel
Siyaset
Ekonomi
Dünya
Kültür Sanat
Eğitim
Bilişim
Bilim
Magazin
Turizm
Moda
Sağlık
Spor
Medya
İlginç
- twitter
- facebook

Yayınlarımız
- TNA TV
- Voleybolx

Site İçi Arama
İstanbul: 16°C

Anasayfa | Ersal ÖZKAN

Hayal Tacirleri (Gün Gelir)

Ersal ÖZKAN

ersalozkan@hotmail.com

Adresi belli olmayan yitik zamanlarda, fakir sobasına odunu tutuşturmak için çıra oldu ilk yazdıklarım.

Okunma: 204555

Eklenme Tarihi 30.03.2010 02:56:23

Yorum Yaz Yorumlar 8

Adresi belli olmayan yitik zamanlarda, fakir sobasına odunu tutuşturmak için çıra oldu ilk yazdıklarım.

Hayal Tacirleri
(Gün Gelir)

Sizin hiç sevdiğiniz yalan söyledi mi? Hayal verip, gerçek dilendiğinizde arkanızdan güldüler mi?

Altı yaşında babam öldüğünde söylemiştiler ilk yalanı. Hiç unutmam, unutamam. Ayaküstü alıp ilk hayali, on yaşına kadar; bir gün döner ümidiyle babama mektuplar yazmıştım.

Adresi belli olmayan yitik zamanlarda, fakir sobasına odunu tutuşturmak için çıra oldu ilk yazdıklarım.

Şimdi her alanda hayal tacirlerini gördükçe içim sızlıyor. Ne zaman onları yazsam onlarca mail ve tehdit telefonu alıyorum.

Oysa onlar hayal sattıkça, biz yazmaya devam edeceğiz. Ki, zamanın bir yerlerinde masum yürekler kandırılmasın. Adresi belli olmayan mektuplar yazmasın “hamili kart tanıdığımdır” bakışlı işveren, işveli, sulu götürüp, susuz götüren asgari tiplere…

***

Yüzünü kıbleye dönenin sevdası ardına düşer ve çerçevesi ışıktan bergüzar bir kalp ile yürür hayallerine…

Gün gelir Firavun ölür. Şehir irkilir ve silkeler üzerinde yaşayan, insan taklidi yapanları…

Gün gelir kızıl deniz ikiye bölünür.

Ülke, Kaf Dağını takas edenleri gömer dipsiz kuyulara

Ölüm korkusu saranlar, sarılırlar mumya yalnızlığına. Gün gelir Roma yıkılır.

Firavun ölmez mi sanırsınız?

Gün gelir, insan mutasyon garabetinde değişir. Alkış ile ayakta duranlar, parayla alkışlandıkları kadar sahte bir hayatın gerçeklerine inandıklarında kendilerini firavun zannederler.

Öyle yapışırlar ki bu meccanî sıfatlarına gün gelir kendi yalanlarına kendileri inanırlar.

Akli ve nakli ilimleri, müspet ve tabi ilimleri, gramer, bedi, beyan ve aruz’ları, talim, tabiat ve İlahiyat ilimlerini, medeni ilimleri ve hatta tefsir, Hadis, Tarih, Felsefe, Edebiyat ve kavaide riyaziye hey’et hendese hesap kelam Tıp, Felsefe Mantık Aritmetik Geometri, Astronomi Müzik Mekanik ve Kimya ilmini hatta “TAKRİ’RE HA’İZ OLUP, TAHRİ’Rİ CAİZ OLMAYAN” tüm ilim dallarının hepsini bildiklerini sanırlar…

Aslında tek sandık vardır. Herkesi aynı yöne götüren, aynı kalitede ağaçtan yapılmış ağaya da Marabaya da son yolcuğunda “son araç” olan sandık.

O zaman, gerçek farklar çıkar ortaya. Kimsenin ilgisini çekmez, vekille asilin, siyahla beyazın ton farkı… Sizin anlayacağınız ton balığı misali düşeriz ağa; balıkçı sevinir. Ne var ki o balıklar, Alık olunca anlamışlardır derya ile karanın farkını… Ağayla, maraba yan yana verirler ifade. Bilcümle zıtlıklar eşitlenir. Eşitlenmeyen günah ve sevaptan ziyade, bilenle bilmeyenin farkı, yayılır geceye

Ey alkışın büyüsüne kapılan “şöhret” şimdi kızarak yorumluyorsun yazdıklarımı. Oysa sırf benim söylemimin demagojiye seninkininse sığlığa yaraşır evsafından ibaret olsaydı, emin ol, senin susuzluğunu yalnız ve ancak kendi testinden içerek gider(eme)me iştiyakınla baş başa bırakırdım. Velâkin, bana “dokunan” şeyin, sana ömrün boyunca yaklaşmamış olduğunu bilmelisin. Gün gelir kalem kırılır, yazıların gölgesi düşer tutanaklara, ismini okur mübaşir:”Ebu Cehil, büyük doğumun sancısı büyük olur; haydi huzura” Gün gelir kalabalıklar arasına kalırım bir başıma, senin kılıçların savrulur başımda…

Kolay değil Necip Fazıl’ın çilesine talip olmak; hele birde, sayılan Fazıllar, her salataya limon olan fasıklar, her sürüye süt vermeyen tekeler revaçta ise…

Ama tek bildiğimiz, alışkınız hücreye. Söyle hücre değil mi, ömrümüze hece!

Ey hayal satanlar, söz verip tutmayanlar, parayla herkesi satın alacağını veya korkutacağını düşünenler.”Allah var, keder yok” diyenlere sizin atomlarınız, meyve bıçağı bile olamaz.

Her halükarda düşünme say ü gayretiyle değil, hissi eğilimlerle değerlendirdiğiniz kavramlar etrafında, bir atomun çapınca esen rüzgârın, beni en hafifinden nevazil bile yapmaz. Oysa kendi rüzgârınız, sizi çarpabilir diyedir endişem. Bu yüzden “İnsanların arasına karışmanızı” tavsiye edeceğim. Fakat âcizane, denizden ziyade gecekondu seviyesi aklî sıhhatiniz için en evla olanıdır gibi geliyor bana.
Haa, unutmadan, rabıta yapmak usulüyle, aklının danışmanlık aidatını ödediğiniz bir zatın ruhaniyeti yardımınıza koşabilir belki sıkıştığınızda. Fakat aynı pencereden bakma çabası için, aynı pencere pervazına yaslanmış olmaktan başka, rüyet yetileri açısından, elifi mertek görmeyecek kadar olsun, vereceğiniz ifşaat bedeli. Nasıl derler asgari bir müşterek olması gerekir kişi yâda kişiler arasında, Hızır’ı görebilesiniz, gölgesi ikindi güneşinde boyundan daha fazla yer kaplayan, cücelerin arasında… Gelelim her yazıdan kendine kumaşlık elbise alıp, giydiği takım elbisenin sahibi olarak naçizane el yordamıyla bizi gösterenlere

İşte zurnanın en tiz sesi çıkardığı ve dahi kandırdığını, aldattığını sananların ve de kime yazıyor vehmine kapılanların önünde sessizce gülümseyeceğim yer burası! Öyle sığ bir mantık çerçeveniz var ki, bu çerçeveden baktığınızda kıbleyi nasıl doğru tespit edebildiğinize şaşıyorum. Zira bir Müslüman’ın durduğu salahı bile, evvela kalbinde hiç bir ideolojinin yahut önyargının nefasetini bozamayacağı bir kıble yani ''vicdan'' , sizin özgür üflenmiş nefesleri bile, elinden gelse bir yaşam alanı içerisinde tutsak kılmaya teşne aklınızın almaması... İşte buna şaşırmıyorum! Asıl şaşırmadığım ise, siz kandırdıkça, biz kandıkça, kana kana içtiklerimiz götürecek bizi ya; ebedi mekâna! Şaşırmıyorum şaşkınlığınıza.

Çünkü ebedi ve ezeli bilmeyen; ne bilsin bizi! Arada ki fark; genetiği değiştirilmiş ürünle; değiştirilmemiş ürün kadar mülhem bir şekilde sırıtırken.

Ve sevinin gün gelir yazar ölür, nasıl olsa kalan sağlar sizindir.

Not: Emek hırsızlarının; yazılarımızı, fikirlerimizi, düşlerimizi… Kopyalayanların alınması tavsiye olunur. Çünkü size bedavadır sattıklarımız.

Tebrik: Hayal satanlara inat; hayalleri gerçeğe uyarlayan; gecenin bir vakti, bizimle hayallerimizi paylaşan, sadece bize değil, tüm öğrencilerine pusula olan, üniversitemizin gözbebeği Prof Dr Abdullah Topçuoğlu Hocama yeni görevinde başarılar diliyorum.

Bugün sosyoloji adına bir şeyler biliyorsak ve siyaset akademisinin gemisi yürüyorsa Abdullah Hocam sayesindedir. Yolun açık olsun hocam!

Ersal Özkan

8 » Yorum Yapılmıştır.

#8

KaNeS Yayınları 04.04.2010 12:49:07

Kurgu değilse eğer bahse konu; yazıyı okumak, yazanı okumaktır çoğu zaman. Başı buyruk, sözü savruk gibi görünür “Anlayana” hitap eden laflar. Oysaki yazan; düşüncelerini ince elekten eler, imbikten damıtır, tespih taneleri gibi dizer satırlara harfleri. Adresi ise boş bırakır, doğru yere gitmesi için. İyi bir gözlemcidir keskin kalemi olan. Anlayabilmek için; bazen altı çizili bazen de kalın ve koyu yazılmış cümlelerin gizemini ve hatta satır aralarını da okumak için, omzuna konan bir kuş misali; onun olduğu yerde olmalı, onun gözünden seyretmeli âlemi. Yazarımızı kutlarken, Prof Dr Abdullah Topçuoğlu’na yeni görevinde başarılar dileriz. KaNeS Yayınları http://www.kanesyayinlari.com
#7

Ali YER 03.04.2010 23:40:21

Gemiden Filikaya Pejmürde gecelere sığınırım Feri olmayan filika misali Kayalara çarpa çarpa dururum Bir kuytuluk bulunca kendime Benden beter rota bilmeyen Kocaman gövdeli gemilere Fer olup gönül dilimden Yol tarif etmeye çalışırım Beni bıraksalar bile öylece Geç kaldıkları simsiyah düşlere Yelkenleri fora edip zamansız Koşarlar tutulsalar bile fırtınaya Düşünsünler mahşer hengâmesinde Şükrederken dua dilimde Düşürmesin deyip Yaradan aşkına Hiç kimseyi gemiden filikaya Ali YER Gönül dilinden kopanları kaleminin ucunda en güzel şekilleri veren değerli hocam Ersal Beye başta olmak üzere ve bizi onunla buluşturan Türkiye Haber Ajansı sitesi sahiplerine sonsuz teşekürler...
#6

Ergin Borobey 01.04.2010 17:41:37

Biliyor musun Üstadım Biz daha dün Çocuktuk onlar Büyümemişken... Hayal kaldırımları da eskitilmemişti bir zamanlar Küçük sevinçlerimiz vardı sonsuz hayallerimiz Ama hepsi son buldu... Tıpkı Metropol Aşkları gibi bitti bu efsunlu zamanlar Onlardan yana umarsız anlar bizden yana bekleyiş. Neydi o içimizdeki tükenmemiş anlar! Bizi bize bırakan umutsuzluklar... Herşey hayal şimdi! İkimizdeki içimiz gibi... Sevgi ile Kal Ersal ÖZKAN
#5

Melek Gül 01.04.2010 01:33:32

Mahareti kendilerinde sanıp başkaların hayallerini intihal yapanları klavyesinin terkisinden satırlara Türkiye Haber Ajansı sitesinde taşıyan Ersal Bey’ selam ve sevgilerle. Elinize, Dilinize, Yüreğinize ve de kaleminize sağlık...
#4

Kutsan 31.03.2010 12:13:10

Bir buluttan denize bir damla su damladı. Denizin büyüklüğünü, uçsuz bucaksızlığını gören damla çok utandı ve şöyle dedi: Denizin bulunduğu yerde ben kim oluyorum? Doğrusuna bakılacak olursa o varken ben yokum. Su damlası kendisini hakir gördüğünden sedef onu bağrına basıp naz ile besledi; felek de onu öyle yükseltti ki padişahların taçlarına layık bir inci oldu. Gurura kapıl demem amma özünü, kendini küçük görerek ümitsizliğe de hiç kapılma. İnsanın kendini eksikliğiyle ve yeteneğiyle tanıması gerekir. Hiç kimse kusursuz olamaz. Onun için kimi kusurlarına bakıp da kendini haksızlık etmeyesin.
#3

ademirel 31.03.2010 12:11:02

Sayın Ersal Bey Elinize ,Ağzınıza, Aklınıza sağlık yazılarınızı fırsat buldukça takip ediyorum ve memnuniyetle sonunu getiriyorum başarınızın ve yazılarının devamı hep beklediğimizi bilmeniz ister iyi yazmalar dilerim
#2

salih kutsan 31.03.2010 11:23:29

Abdullah Topcuoğlu Hocama yeni görevinde başarılar diliyorum.Sayenizde Hocam hakkında bilgi sahibi oldum.Kendisiyle mezun olduktan sonra yıllardır görüşmüyorduk.Hocama siteniz aracılığyla selamlarımı sunuyorum.Ayrıca farklı bir tarzla kalemi kullanan yazarı tebrik ediyorum.Her haliyle hocamın tornasından geçtiği belli
#1

MEHMET RASİM ULU 30.03.2010 13:43:01

SAYIN ERSAL ÖZKAN ÇOK GÜZEL YAZILARINIZ VAR SİZİ TEBRİK EDİYORUM VE EN ÇOK ETKİLENDİĞİM VE AYNI YALAN 7 YAŞINDA BABAM ÖLDÜĞÜNDE BANA SÖYLENEN MALESEFKİ AYNISI.AMA BUGÜNKÜ RİYAYA VE YALANLARA BAKINCA ANNEM ÇOK MASUMMUŞ .