Sevgililer Gününe Eşitlik Getirelim

SEVGİLİLER GÜNÜNE EŞİTLİK GETİRELİM  Nedir sevgililer gününün sadece “kadın sevgili günü” gibi kutlanması. Özel günde hatırlanmayı hep erkek tarafından beklemek. Hatırlanmayınca “beni sevmiyor” damgasını vurmak. Romantik bir akşam yemeği, hediye, çiçek, sürpriz bunlar genellikle kadınların sevdikleri şeyler değil mi?   Hani erkeklerin sevdikleri nerede?  Maç izleme, pijama, terlik, yan gel yat durumu, mısır gevreği, ortadan diş macunu sıkma, traş olmama, kahvede kâğıt oynama, her özel günü unutma, balık hafızaları ile mutlu yaşamları falan .....   Kadınlar sevdiklerini göstermek için erkeklerine hediye alırlar dimi? Pekiyi ne alırlar? Kravat, cüzdan, gömlek, kazak,….vs. Yani (farklı bir bakış açısıyla) sevgililerimiz bize hoş gözüksünler diye alırız onları, itiraf edelim hep kendimizi seviyoruz aslında, bu aldığımız hediyelerden bile belli değil mi?   Onları sevsek beraber maça, kahveye gider, evde “oraya buraya oturdun” diye başının etini yemez, traş ol diye tutturmaz, “beni seviyor musun?” diye sormaz, “ömrü hayatında bana hiç çiçek almadın, elalemin ne sevgilileri var” diye kıyas yapmaz, “bu aralar hiç sosyal aktivite yapmıyoruz ot gibi yaşıyoruz” demezdik…….Onları sevsek, “sevgililer günümü her özel gün de olduğu gibi gene unuttun” demezdik….   Bence onlar bizi seviyorlar çünkü: Sevmedikleri halde romantizm oluşturmaya çalışıyorlar, süslü püslü hediyeler alıp, hiç ellerine yakışmasa bile, hatta etraftan utansalar bile çiçek taşıyorlar. En önemlisi bu yaptıklarını sanki çok fazla seviyormuş gibi yapıyorlar. Biz gerçekten sevmediğimiz ne yapıyoruz onlar için? Hadi bir düşünün şimdiye kadar hiç hoşlanmadığınız ama çok hoşlanıyormuş gibi yaptığınız ne yaptınız onlar için?   Gelin bundan sonraki sevgililer gününü “erkek sevgili günü” gibi kutlayalım ve hiçbir şey yapmayalım tamamen unutalım………. Bu nereden mi aklıma geldi? Sevgilisiz geçen bir 14 Şubattan sonra düşünce yapımı kökten değiştirirsem, yani erkeklerin yanında olursam, belki diğer 14 Şubata yalnız girmem diye düşündüm. Böyle düşünen bir kadın da yalnız kalırsa daha ne yapayım ben, anlamadımJ                                                                                Sema SELVİOĞLU