Gülen cemaatiyle ilgili sözlerinin yanlış anlaşıldığını söyleyen Öcalan, “Biz sorunun barışçıl demokratik şekilde çözümü için bir çağrıda bulunduk. Amacımız ittifak falan değildi. Kamuoyunda yanlış tartışılıyor, ittifak ayrı, uzlaşma ayrıdır. Biz uzlaşma arıyoruz" dedi
Öcalan'ın avukatlarıyla yaptığı görüşmenin Öcalan, Gülen Cemaati'yle ilgili olarak şunları söyledi:
Biz sorunun barışçıl demokratik şekilde çözümü için bir çağrıda bulunduk. Amacımız ittifak falan değildi, Kamuoyunda yanlış tartışılıyor, ittifak ayrı, uzlaşma ayrıdır. Biz uzlaşma arıyoruz. İslam'ın temelinde de uzlaşma vardır. Hz. Muhammed'in yaşamına ve yaptıklarına bakıldığında uzlaşmanın önemi görülecektir. Hatta Roma-Bizans döneminde yapılan uzlaşmalar da vardır. Uzlaşmadan kimsenin korkmasına gerek yok. Türkiye'nin buna ihtiyacı var.
Ben Mümtazer Türköne'den boşuna bahsetmedim. Türköne; Türklük, milliyetçilik zehriyle zehirletiliyor diyor. Doğru söylüyor. Bu söylenenlere değer veriyorum. Kendileri de iyilik ve barış istiyorlarsa -ki çalışmalarını bu temelde sürdürdüklerini belirtiyorlar- bu çağrımızı olumlu karşılayacaklarına inanıyorum. Ben kendilerinin katkılarını istedim. Toplumsal barışa katkı sunmalarını istedim. Onların da etkilediği geniş kitleler var. Bu çabaların ortaklaşması, barış için yararlı olacaktır. Barış, kutsal bir iştir. İnsanlığa da en büyük hizmettir. İslam'ın özüne de uygundur.
EN KURNAZ İKTİDARLA KARŞI KARŞIYAYIZÇok önemli bir altı aya giriyoruz. Herkesin dikkatli olması gerekir. Bu altı ay iyi değerlendirilirse çözüme kapı aralanabilir. Aksi taktirde kimsenin hesaplamayacağı kadar korkunç bir savaş gelişebilir. Doğrudur, nihai kararı Haziran'da vereceğiz ama gelişmelere göre Mart ayı'nda da tavrımı netleştirebilirim. Olumlu gelişmeler olmazsa Haziran'ı beklemem Mart'ta da aradan çekilirim.
Bu süreçte kritik olan AKP'nin tavrıdır. AKP'nin hala yeteri kadar anlaşılmadığını görüyorum. Herkesin şunu iyi bilmesi gerekir ki, gelmiş geçmiş bütün iktidarlar içinde en kurnaz iktidar ve en kurnaz lideri ile karşı karşıyayız. Kendi iktidarlarını sürdürmek için yapmayacakları bir şey yok. Çünkü sermayenin gözü karadır. Konya-Kayseri hattı dediğim yeşil sermaye, şimdi büyük İstanbul sermayesi denen, beyaz Türk denen güçlerle uzlaşarak güçlendiler.
Onlara ortak oldular hatta onları bile zorlamaya başladılar. Yeşil sermaye, bu iktidarı bırakmamak için elinden gelen her şeyi yapıyor. Büyük bir planla karşı karşıyayız. Muazzam sinsi bir plan. Tabi AKP işi biliniyor Londra tezgahlamıştır. Londra, AKP'ye “sen Kürt sorununu çözümsüz bırak Ortadoğu'da senin önünü açacağız” dedi. Bütün gelişmeler bunu gösteriyor; “sen Kürt sorunun çözümsüz bırak iktidarda kal” denildi. AKP iktidarının kaynağı Kürt sorunun çözümsüzlüğüdür. Bu noktada İngilizlerle anlaşmaya vardılar. İşte 9 yıldır iktidardalar, çözmediler. Bir dokuz yıl daha bu temelde gitmek istiyorlar. “
AKP SÜRECİN ÖNÜNDEKİ EN BÜYÜK ENGELDİRBen bu aralar 1925 yılları üzerinde yoğunlaşıyorum. Bir gerçek çok daha iyi anlaşılıyor, bugünlerle de bağı var. Aynı oyun devam ediyor. Biliniyor, o dönemin mimarı İngiltere'dir. İngiltere o dönem Mustafa Kemal'e “tercihini yap; ya cumhuriyet'ten ya da Musul-Kerkük'ten vazgeçeceksin, ikisinden birini seçeceksin” dediler. Yani İngiltere Musul-Kerkük karşılığında cumhuriyeti sınırlama ve Kürtlerin imhasına onay vermiştir. Mustafa Kemal sınırlandırılmış cumhuriyeti seçti fakat daha sonraları Musul-Kerkük için “içimde kalan bir yaradır” demiştir. Yani İngiltere baskısı altında buna mecbur bırakılmıştır.
İngiltere o dönem Kürt sorunun çözümsüzlüğü politikasını dayatmıştır. Bugün de aynı oyun devam ediyor. Bugün de İngiltere AKP'ye Kürt sorunun çözümsüzlüğü karşılığında iktidarını destekleyeceğim yani “Kürt sorununu çözme iktidarda kal” diyor. Kürt sorunun çözümsüzlüğünün kaynağında bu var. Mahmut Övür yazmıştı; AKP 2002'de iktidara ilk geldiği dönemde o zaman genelkurmay başkanı Özkök, elinde bir dosyayla MGK'ya geliyor, bu sorunu çözmeliyiz diyor ancak AKP, “biz buna henüz hazır değiliz” diyor. Herşey bu kadar açık. Tabi, devletin bir çok kurumu var, daha da önemlisi Hükümet var. Hükümet yapması gerekenleri yapmayınca süreç tıkanıyor. AKP, şunu bunu yaptım, “açılım” yaptım diyor, doğru söylemiyor, halkı aldatıyor. AKP, TRT-6'i açmayı bile tamamen kendine mal ediyor, habire “açılım yaptık TRT-6'i açtık” diyor! Dolayısıyla AKP sürecin önündeki en büyük engeldir.
BARIŞA YAKINIZ DİYEMİYORUMDoğrusu tehlike büyüktür. Barışa yakınız diyemiyorum. Yüzde seksen-doksan barış olacak diyemiyorum, çok kötü de demiyorum, yarı yarıya bir durum, yani ortadayız. Önümüzdeki altı ay için şöyle diyorum: “Demokratik çözüm için son şans”. Aksi taktirde çatışmalar başlar, korkunç bir savaş gelişebilir. Ünlü bir tarihçinin böyle dönemler için yaptığı çok iyi bir tespiti vardı; “böyle dönemlerde ya ölürsün ya öldürürsün, gerisi yok” diyor.
Çözüm gelişmezse bizi böyle bir dönem bekliyor. Kimin öldürüleceği de belli olmaz, herkes tehlike altındadır. Bu ülkenin Cumhurbaşkanı bile ağzından köpüklerle öldü. Koskoca cumhurbaşkanıydı ama yanında kimse yoktu, korunamadı. Özal'ın ölümü böyle olmuştu. İlginçtir '93'lerde Özal bana diyalog için arabulucu gönderdiğinde şaşırmıştım. O zaman Özal için “bu adam ya çok saf ya da bizi oyuna getirmek isteyen çok kurnaz biri” diye düşünmüştüm. Ama eşinin ve oğlunun açıklamalarından sonra ortaya çıktı ki Özal çok saf biriymiş. Aynı şekilde Eşref Bitlis paşa ortadan kaldırıldı.
Zannedersem bugün herkes cinayet olduğunu söylüyor. Aslında yaptığı çok önemli bir şey de yoktu. Sanırım o dönemde Özal'a bir mektup göndermiş, son kez özel yetki istemiş, “kansız-silahsız bir dönemi başlatalım, bu işi çözelim” demiş. Bu bilinen köy yakmalar, fail-i meçhuller, jitemvari cinayetler başlamadan önce bu tehlikeyi görerek önceden mektup yazıp yetki istemiş. Bunlar Özal'la birlikte bir ekipti. Ama o da cinayete kurban gitti. Ona yardımcı olan ekip de daha sonra tasfiye edildi. Bu çetevari eğilim devam ediyor, sanıldığından da daha güçlüdürler.
Öcalan'ın avukatlarıyla yaptığı görüşmenin Öcalan, Gülen Cemaati'yle ilgili olarak şunları söyledi:
Biz sorunun barışçıl demokratik şekilde çözümü için bir çağrıda bulunduk. Amacımız ittifak falan değildi, Kamuoyunda yanlış tartışılıyor, ittifak ayrı, uzlaşma ayrıdır. Biz uzlaşma arıyoruz. İslam'ın temelinde de uzlaşma vardır. Hz. Muhammed'in yaşamına ve yaptıklarına bakıldığında uzlaşmanın önemi görülecektir. Hatta Roma-Bizans döneminde yapılan uzlaşmalar da vardır. Uzlaşmadan kimsenin korkmasına gerek yok. Türkiye'nin buna ihtiyacı var.
Ben Mümtazer Türköne'den boşuna bahsetmedim. Türköne; Türklük, milliyetçilik zehriyle zehirletiliyor diyor. Doğru söylüyor. Bu söylenenlere değer veriyorum. Kendileri de iyilik ve barış istiyorlarsa -ki çalışmalarını bu temelde sürdürdüklerini belirtiyorlar- bu çağrımızı olumlu karşılayacaklarına inanıyorum. Ben kendilerinin katkılarını istedim. Toplumsal barışa katkı sunmalarını istedim. Onların da etkilediği geniş kitleler var. Bu çabaların ortaklaşması, barış için yararlı olacaktır. Barış, kutsal bir iştir. İnsanlığa da en büyük hizmettir. İslam'ın özüne de uygundur.
EN KURNAZ İKTİDARLA KARŞI KARŞIYAYIZÇok önemli bir altı aya giriyoruz. Herkesin dikkatli olması gerekir. Bu altı ay iyi değerlendirilirse çözüme kapı aralanabilir. Aksi taktirde kimsenin hesaplamayacağı kadar korkunç bir savaş gelişebilir. Doğrudur, nihai kararı Haziran'da vereceğiz ama gelişmelere göre Mart ayı'nda da tavrımı netleştirebilirim. Olumlu gelişmeler olmazsa Haziran'ı beklemem Mart'ta da aradan çekilirim.
Bu süreçte kritik olan AKP'nin tavrıdır. AKP'nin hala yeteri kadar anlaşılmadığını görüyorum. Herkesin şunu iyi bilmesi gerekir ki, gelmiş geçmiş bütün iktidarlar içinde en kurnaz iktidar ve en kurnaz lideri ile karşı karşıyayız. Kendi iktidarlarını sürdürmek için yapmayacakları bir şey yok. Çünkü sermayenin gözü karadır. Konya-Kayseri hattı dediğim yeşil sermaye, şimdi büyük İstanbul sermayesi denen, beyaz Türk denen güçlerle uzlaşarak güçlendiler.
Onlara ortak oldular hatta onları bile zorlamaya başladılar. Yeşil sermaye, bu iktidarı bırakmamak için elinden gelen her şeyi yapıyor. Büyük bir planla karşı karşıyayız. Muazzam sinsi bir plan. Tabi AKP işi biliniyor Londra tezgahlamıştır. Londra, AKP'ye “sen Kürt sorununu çözümsüz bırak Ortadoğu'da senin önünü açacağız” dedi. Bütün gelişmeler bunu gösteriyor; “sen Kürt sorunun çözümsüz bırak iktidarda kal” denildi. AKP iktidarının kaynağı Kürt sorunun çözümsüzlüğüdür. Bu noktada İngilizlerle anlaşmaya vardılar. İşte 9 yıldır iktidardalar, çözmediler. Bir dokuz yıl daha bu temelde gitmek istiyorlar. “
AKP SÜRECİN ÖNÜNDEKİ EN BÜYÜK ENGELDİRBen bu aralar 1925 yılları üzerinde yoğunlaşıyorum. Bir gerçek çok daha iyi anlaşılıyor, bugünlerle de bağı var. Aynı oyun devam ediyor. Biliniyor, o dönemin mimarı İngiltere'dir. İngiltere o dönem Mustafa Kemal'e “tercihini yap; ya cumhuriyet'ten ya da Musul-Kerkük'ten vazgeçeceksin, ikisinden birini seçeceksin” dediler. Yani İngiltere Musul-Kerkük karşılığında cumhuriyeti sınırlama ve Kürtlerin imhasına onay vermiştir. Mustafa Kemal sınırlandırılmış cumhuriyeti seçti fakat daha sonraları Musul-Kerkük için “içimde kalan bir yaradır” demiştir. Yani İngiltere baskısı altında buna mecbur bırakılmıştır.
İngiltere o dönem Kürt sorunun çözümsüzlüğü politikasını dayatmıştır. Bugün de aynı oyun devam ediyor. Bugün de İngiltere AKP'ye Kürt sorunun çözümsüzlüğü karşılığında iktidarını destekleyeceğim yani “Kürt sorununu çözme iktidarda kal” diyor. Kürt sorunun çözümsüzlüğünün kaynağında bu var. Mahmut Övür yazmıştı; AKP 2002'de iktidara ilk geldiği dönemde o zaman genelkurmay başkanı Özkök, elinde bir dosyayla MGK'ya geliyor, bu sorunu çözmeliyiz diyor ancak AKP, “biz buna henüz hazır değiliz” diyor. Herşey bu kadar açık. Tabi, devletin bir çok kurumu var, daha da önemlisi Hükümet var. Hükümet yapması gerekenleri yapmayınca süreç tıkanıyor. AKP, şunu bunu yaptım, “açılım” yaptım diyor, doğru söylemiyor, halkı aldatıyor. AKP, TRT-6'i açmayı bile tamamen kendine mal ediyor, habire “açılım yaptık TRT-6'i açtık” diyor! Dolayısıyla AKP sürecin önündeki en büyük engeldir.
BARIŞA YAKINIZ DİYEMİYORUMDoğrusu tehlike büyüktür. Barışa yakınız diyemiyorum. Yüzde seksen-doksan barış olacak diyemiyorum, çok kötü de demiyorum, yarı yarıya bir durum, yani ortadayız. Önümüzdeki altı ay için şöyle diyorum: “Demokratik çözüm için son şans”. Aksi taktirde çatışmalar başlar, korkunç bir savaş gelişebilir. Ünlü bir tarihçinin böyle dönemler için yaptığı çok iyi bir tespiti vardı; “böyle dönemlerde ya ölürsün ya öldürürsün, gerisi yok” diyor.
Çözüm gelişmezse bizi böyle bir dönem bekliyor. Kimin öldürüleceği de belli olmaz, herkes tehlike altındadır. Bu ülkenin Cumhurbaşkanı bile ağzından köpüklerle öldü. Koskoca cumhurbaşkanıydı ama yanında kimse yoktu, korunamadı. Özal'ın ölümü böyle olmuştu. İlginçtir '93'lerde Özal bana diyalog için arabulucu gönderdiğinde şaşırmıştım. O zaman Özal için “bu adam ya çok saf ya da bizi oyuna getirmek isteyen çok kurnaz biri” diye düşünmüştüm. Ama eşinin ve oğlunun açıklamalarından sonra ortaya çıktı ki Özal çok saf biriymiş. Aynı şekilde Eşref Bitlis paşa ortadan kaldırıldı.
Zannedersem bugün herkes cinayet olduğunu söylüyor. Aslında yaptığı çok önemli bir şey de yoktu. Sanırım o dönemde Özal'a bir mektup göndermiş, son kez özel yetki istemiş, “kansız-silahsız bir dönemi başlatalım, bu işi çözelim” demiş. Bu bilinen köy yakmalar, fail-i meçhuller, jitemvari cinayetler başlamadan önce bu tehlikeyi görerek önceden mektup yazıp yetki istemiş. Bunlar Özal'la birlikte bir ekipti. Ama o da cinayete kurban gitti. Ona yardımcı olan ekip de daha sonra tasfiye edildi. Bu çetevari eğilim devam ediyor, sanıldığından da daha güçlüdürler.
