ŞANSSIZLIK KÜMELERİ
Özledim baharı artık dallar eğilsin
Sıkıntılar huzur alıp elem verirken
Görüyorsun fakat hiç oralı değilsin
Söyle de bileyim bari nerelisin sen
Ne sesim duyulur, ne aşikârdır cismim
Talihsiz olmak rolünde hayli ustayım
Eyvah görünmez birisi kalacak ismim
Çürük sandal üzerinde okyanustayım
İçimde hâlen umuttan eser mi var ki
Görmezler sanıp halimi, gülerim sinsin
Uzaktan beni gözetleyen çocuk der ki
Niye gülüyorsun dayı sen deli misin?
Belli oldu görünmez değilmişim oysa
Şu insanlar görmemek eğilimindeler
Sefa sürenler, cefakârı görmüyorsa
Bil ki hepten vefasızlık iklimindeler
Ruhuma yerleşen şanssızlık kümeleri
Hüzün dalgasının talihsiz günlerinden
Ya Rab sil aklımdan bu asi keşke’leri
Dolsun kalbe “iyi ki böyle etmişim ben”
Salih Osman KAPLAN
