Fitoterapi Nedir?
İnsanlık tarihinin gelişim evrelerinde çeşitli hastalıkların tedavisi ve sonuçlarının alınmasında uygulanan bitki, hayvan ve maden kökenli ilaç maddeleri hakkında genel bilgilerin toplanarak nesilden nesile verilmesi Halk Tababetinin oluşmasına ve gelişmesine zemin hazırlamıştır. Halk tababetinin başlangıcı ilk çağlara dayanıyor. O zamanlarda sakatlanmalar, doğumla ilgili müdahaleler, yaralanma ve zehirlenmeler tedavi ediliyordu. Çok daha sonra sıtma ve gözle görülüp tespit edilebilir hastalıklar (deri, göz, kulak hastalıkları) tedavi edilir oldu. Tedavi için bitki ve hayvansal kökenli ilaçlarla birlikte maden suları, balçık, masaj ve kan alma gibi şeylerden yararlanılmıştır. Tarih boyunca halk tababeti “kocakarı ilaçlarıyla” da yakın ilişki içinde olmuştur. Ayrıca hekimlikte din adamlarının da bu konuda etkisi görülür.
İnsanlar çevrelerindeki olayları gözlemleyerek bazı bilgiler elde etmişlerdir. Örneğin; çobanlar, keçilerin genel davranış bozuklukları gösterdikleri, geceleri uyuyamadıkları ve geceyi oldukça kötü geçirdiklerini izlemişlerdir. Sonraları kahve ağacının ve meyvelerinin uyandırıcı etkisini rahipler kendi deneyleriyle tespit edip bunu Afrika’dan-Avrupa’ya yaymışlardır. Halk tababetinin bilgilerinin pek çoğu da Hipokrat ve Galen, ortaçağda ise İbn-i Sina’nın eserlerinde kendini gösterir. Böylece Doğu ve Batı ülkelerinde; Çin’de, Hindistan’da, İran’da, Anadolu’da, Mısır’da, Yunanistan’da Roma’da halk tedavisi hızla yapılmış ve şifalı bitkiler sistemleştirilmiştir.
